Senden sadece aşkını istedim, sense bitip tükenmeyen özlemini verdin bana.
Mutluluk hiç ummadığın bir anda gelir başına.Ve hiç ummadığın bir anda çekip gider.
Benim de mutluluğum sendin sevgilim.Bir anda girdin hayatıma.Hiç beklemediğim bir gün o kasım günü girdin hayatıma ama bambaşka bir şekilde.Her şeyim olarak, tek gerçeğim olarak girdin.Tek yalan olarak çıktın o küçücük kalbimden.Öyle çarptın ki kapıları hala izleri var oralarda.Öyle gittin ki ellere tek yapabildiğim arkandan ağlamak oldu.Yazmak oldu.Sessizlikler oldu.Küçücük bir kız kaldı geriye.Senin aşkınla yıkanmış küçücük bir kız..
Kaç kadın sevdin benden sonra
Bedenlerinde dolaşan ellerin dokunamadı bana
Tutumadın o temiz ellerimden, kirletemedin masum dokunuşlarınla
Sevemedin.
Ucundan geçmezken aklının
Aklını başından aldığın şu eskiyi.
Sadece daha çok sevmek istiyorum.Seni istiyorum.Nefret değil.
Bazen sadece seversin derler.Haklılar.Her şeye rağmen seversin.Öyle bir seversin ki kimse umrunda olmaz.Dünya yansa umrunda değil gibisinden.Ne yaparsa yapsın, ağlamana gülerek karşılık versede seversin.En azından ben sevdim.Aman ne bağlancam bir ay sonra biter dedim.Dedim de ne oldu? Aşık oldum, aşık.Dünyanın en iğrenç ama aynı zamanda en mükemmel duygusunu bir arada.Ne kadar berbat değil mi? Öyle.Sen onun için elinden geleni yaparken, ulan kirpiğinden tut.Ayak parmağına kadar severken.O sadece gider.Sevmez mi hiç? Sevmez olur mu hiç.Severek, yakar canını.Severek, ağlatır seni.Severek, aşık eder.O sadece sever ve gider.
Bu blogu açma sebebim.
Uzun zamandır yazıyorum.Bazen deftere, bazen metin belgesine ve çoğu zaman geri cevap alamadığım o ilk aşkıma.Belki defterim kaybolucak, bilgasayara bir şey olucak.Ya da o bütün mesajları bir sinirle silicem.Yazdığım her şey benim için en değerli şeyler ve bunları kaybetmemek için buraya yazacağım.Umarım Tumblr kapanmaz :)
